Niezależność audytora zewnętrznego jest jednym z fundamentów rzetelnego i wiarygodnego audytu finansowego. Oznacza ona, że audytor powinien być wolny od jakichkolwiek powiązań, wpływów lub interesów, które mogłyby naruszyć jego obiektywność i bezstronność.
Audyt ma na celu potwierdzenie, że przedstawione przez firmę dane finansowe są prawdziwe, kompletne i zgodne z obowiązującymi przepisami. Jeśli audytor nie jest niezależny – na przykład utrzymuje bliskie relacje z kierownictwem, posiada udziały w spółce lub świadczy jej inne usługi doradcze – istnieje ryzyko, że jego opinia będzie stronnicza. W rezultacie użytkownicy danych firmy, tacy jak inwestorzy, banki czy organy nadzoru, mogą zostać wprowadzeni w błąd.
Utrzymanie niezależności ma zatem kluczowe znaczenie nie tylko dla jakości audytu, lecz także dla zaufania publicznego do całego systemu finansowego. Dlatego przepisy prawa i standardy etyczne zawierają liczne wymogi i ograniczenia mające chronić audytorów przed konfliktami interesów.
Podsumowując: niezależność audytora zewnętrznego stanowi gwarancję, że wydana opinia jest obiektywna, profesjonalna i służy interesowi publicznemu — a nie interesom jednostki badanej.